Kategoria: Punkty widokowe

  • Butser Hill: Niesamowity szczyt i punkt widokowy

    Butser Hill: Niesamowity szczyt i punkt widokowy

    Jeśli szukasz idealnego miejsca na ucieczkę od miejskiego zgiełku i pragniesz odetchnąć świeżym powietrzem, Butser Hill to lokalizacja, której absolutnie nie możesz pominąć. Wznoszący się dumnie nad okolicą, ten imponujący kredowy masyw to nie tylko raj dla miłośników natury, ale także miejsce przesiąknięte fascynującą historią. Niezależnie od tego, czy planujesz intensywny trekking, rodzinną wycieczkę z psem, czy po prostu chcesz usiąść na trawie i podziwiać zachód słońca, ten imponujący szczyt zagwarantuje Ci niezapomniane wrażenia. Przygotowaliśmy dla Ciebie kompletny przewodnik, dzięki któremu Twoja wizyta będzie idealnie zaplanowana.

    Dlaczego Butser Hill to obowiązkowy punkt na turystycznej mapie?

    Mierzące 271 metrów nad poziomem morza, wzniesienie to jest oficjalnie najwyższym punktem na kredowym paśmie South Downs. Jego unikalna topografia sprawia, że dominuje nad krajobrazem, oferując widoki, które dosłownie zapierają dech w piersiach. Kiedy stoisz na samym szczycie, masz przed sobą panoramę rozciągającą się na dziesiątki mil w każdym kierunku.

    Butser Hill

    Dla mieszkańców Portsmouth i turystów odwiedzających nasze piękne wybrzeże, wycieczka na to wzgórze to doskonała okazja, by w zaledwie 20-30 minut jazdy samochodem przenieść się w zupełnie inny, dziki i surowy świat. Zamiast morskich fal, otoczy Cię bezkres falujących, zielonych wzgórz, z których słynie Park Narodowy South Downs. To właśnie tutaj poczujesz prawdziwą potęgę brytyjskiej natury, nieskażonej nadmierną urbanizacją.

    Historia zapisana w kredzie: Od starożytności po czasy współczesne

    To miejsce to nie tylko wspaniała przyroda, ale również niemy świadek tysięcy lat ludzkiej historii. Spacerując po tych terenach, dosłownie depczesz po śladach naszych starożytnych przodków.

    punkty widokowe Hampshire

    Epoka żelaza i dziedzictwo Celtów

    Archeolodzy odkryli na zboczach liczne dowody na to, że teren ten był intensywnie wykorzystywany już w epoce żelaza, a nawet w epoce brązu. Starożytni rolnicy cenili te kredowe ziemie ze względu na ich właściwości i łatwość obróbki. Do dziś wprawne oko może dostrzec zarysy dawnych wałów ziemnych i granic pól uprawnych (tzw. Celtic fields). To niesamowite uczucie wiedzieć, że ludzie uprawiali tę ziemię ponad dwa tysiące lat temu, stawiając czoła trudnym warunkom atmosferycznym.

    Znaczenie militarne i HMS Mercury

    W bardziej współczesnych czasach, a dokładnie w okresie II wojny światowej i zimnej wojny, obszar ten pełnił niezwykle ważną funkcję strategiczną. Ze względu na swoje położenie i wysokość, zainstalowano tu stacje radarowe i systemy łączności. Tuż obok, zaledwie 2-3 mile od Butser Hill, w posiadłości Leydene House (niedaleko East Meon), stacjonowała słynna lądowa baza Royal Navy – HMS Mercury. W latach 1941–1993 stanowiła ona główne centrum szkoleniowe komunikacji i nawigacji dla brytyjskiej marynarki wojennej. Choć bazy już nie ma, duch historii wciąż unosi się nad tymi rozległymi łąkami.

    Przyroda i ekologia: Unikalny Narodowy Rezerwat Przyrody

    Dla biologów i miłośników dzikiej fauny i flory, Butser Hill to prawdziwy skarb. Cały ten obszar jest sklasyfikowany jako Narodowy Rezerwat Przyrody (National Nature Reserve) oraz Obszar o Szczególnym Znaczeniu Naukowym (SSSI). Dlaczego to takie ważne? Ponieważ kredowe łąki, na których się znajdujesz, to jedno z najbardziej zagrożonych środowisk w Europie – często nazywane „europejskim odpowiednikiem lasów deszczowych” ze względu na niesamowitą bioróżnorodność na metr kwadratowy.

    punkty widokowe Hampshire

    Botaniczny raj: Orchidee i rzadkie zioła

    Wiosną i latem wzgórze zamienia się w kolorowy dywan. Kredowa, zasadowa gleba jest uboga w składniki odżywcze, co paradoksalnie jest wspaniałą wiadomością dla rzadkich gatunków roślin. Brak dominacji agresywnych traw pozwala na rozkwit wielu unikalnych kwiatów. Jeśli będziesz mieć szczęście (i sokoli wzrok), wypatrzysz tu rzadkie gatunki dzikich storczyków, w tym storczyka pszczelego czy gółkę długoostrogową. Powietrze często pachnie dzikim tymiankiem i majerankiem, które naturalnie porastają nasłonecznione zbocza.

    Świat zwierząt: Od motyli po drapieżne ptaki

    Bogactwo kwiatów przyciąga niezwykłą liczbę owadów. Rezerwat ten jest domem dla wielu rzadkich gatunków motyli, w tym mieniaka stróżnika, modraszka korydona czy powszelatka malwowego. Spoglądając w niebo, bardzo często można dostrzec krążące drapieżniki – myszołowy, pustułki, a coraz częściej majestatyczne kanie rudawe, które z ogromną łatwością wykorzystują prądy termiczne tworzące się nad stromymi zboczami.

    Jak zaplanować idealną wycieczkę? Przewodnik dla aktywnych

    Jedną z największych zalet tego miejsca jest jego wszechstronność. Zadowoli zarówno spacerowiczów w sędziwym wieku, rodziny z wózkami dziecięcymi, jak i miłośników sportów ekstremalnych.

    punkty widokowe Hampshire

    Najlepsze trasy spacerowe

    Dla osób szukających łagodnego spaceru, idealnym rozwiązaniem jest zaparkowanie na najwyżej położonym parkingu i spokojne obejście płaskowyżu szczytowego. Trasa jest w miarę równa i oferuje fenomenalne widoki bez konieczności ostrej wspinaczki. Z kolei dla bardziej ambitnych piechurów polecamy rozpoczęcie wędrówki na dole, w Queen Elizabeth Country Park, skąd prowadzi kilka oznaczonych (i dość stromych!) szlaków prosto na szczyt. Wzgórze przecina również słynny długodystansowy szlak South Downs Way, ciągnący się od Winchesteru aż po Eastbourne.

    Kolarstwo górskie i paralotniarstwo

    Ze względu na strome spadki, okoliczne ścieżki to mekka dla rowerzystów górskich. Istnieją tu dedykowane, wymagające trasy zjazdowe. Dodatkowo, jeśli tylko wiatr odpowiednio wieje, niebo nad szczytem wypełnia się kolorowymi czaszami paralotni i lotni. To jedno z najlepszych i najbardziej popularnych miejsc do uprawiania tego sportu na południu Anglii. Widok ludzi swobodnie szybujących nad przepaścią robi kolosalne wrażenie i dostarcza świetnych kadrów do zdjęć.

    Najlepsze punkty widokowe Hampshire: Co zobaczysz ze szczytu?

    Wiele osób zastanawia się, gdzie znajdują się najpiękniejsze punkty widokowe Hampshire. Odpowiedź jest prosta: właśnie tutaj. Przy dobrej, bezchmurnej pogodzie widoczność sięga niemal 40 mil (ok. 65 kilometrów). Stojąc na krawędzi wzgórza i patrząc na południe, wyraźnie zobaczysz panoramę Portsmouth, ikoniczną wieżę Spinnaker Tower, a dalej połyskujące wody cieśniny Solent oraz zarysy Isle of Wight. Patrząc na północ i wschód, Twój wzrok utonie w niekończącym się morzu zieleni i łagodnych, kredowych wzniesień, które tak charakteryzują Park Narodowy South Downs. Jest to miejsce, w którym naprawdę można poczuć przestrzeń.

    Park Narodowy South Downs

    Informacje praktyczne: Dojazd, parkingi i udogodnienia

    Aby Twoja wizyta na Butser Hill przebiegła bezstresowo, warto poznać kilka kwestii organizacyjnych. Z Portsmouth najłatwiej dojechać tu samochodem, kierując się drogą A3 na północ, w stronę Petersfield.

    Gdzie zaparkować?

    Istnieją dwie główne opcje parkingowe:

    1. Parking na szczycie: Dostępny od strony malowniczej, wąskiej drogi zjazdowej z A3. Zapewnia natychmiastowy dostęp do punktu widokowego bez konieczności wspinaczki. Opłaty uiszcza się w parkometrach (warto mieć przy sobie drobne lub zainstalowaną aplikację parkingową RingGo).
    2. Queen Elizabeth Country Park: Znajduje się u podnóża góry, po drugiej stronie drogi A3. To doskonała baza wypadowa dla tych, którzy chcą zdobyć szczyt o własnych siłach. Znajduje się tam duże centrum turystyczne.

    Udogodnienia:

    Na samym szczycie infrastruktura jest minimalna (nie ma tu stałych toalet ani kawiarni, z wyjątkiem okresowo pojawiających się furgonetek z lodami w sezonie letnim). Pełne zaplecze sanitarne i gastronomiczne, w tym świetnie zaopatrzona kawiarnia serwująca pyszne ciasta i gorącą kawę, znajduje się w Visitor Centre w Queen Elizabeth Country Park na dole.

    O każdej porze roku: Kiedy najlepiej odwiedzić to miejsce?

    Każda pora roku maluje ten krajobraz zupełnie innymi barwami.

    • Wiosna to czas przebudzenia, śpiewu ptaków i rozkwitu pierwszych kwiatów.
    • Lato przyciąga rodziny z piknikowymi koszami i amatorów puszczania latawców – ciepłe wiatry są tu gwarantowane niemal zawsze. To również czas najwyższej aktywności motyli.
    • Jesień to spektakl mgieł otulających doliny (tzw. inwersja temperatury potrafi rano stworzyć zjawisko „morza chmur” poniżej szczytu) oraz rdzawych kolorów w pobliskich lasach.
    • Zima na tym wzniesieniu bywa surowa. Mroźny wiatr potrafi dać się we znaki, ale zaśnieżone (choć śnieg bywa tu rzadko) lub mocno oszronione szczyty i krystalicznie czyste mroźne powietrze dają najlepszą możliwą widoczność. Warto jednak pamiętać o bardzo ciepłym, wiatroszczelnym ubraniu!
    Butser Hill

    Odkrywaj dalej: Co zobaczyć w okolicy?

    Będąc w tej okolicy, szkoda ograniczyć się tylko do jednego punktu. Okoliczny obszar oferuje znacznie więcej.

    1. Queen Elizabeth Country Park: Ponad 2000 akrów lasów, świetnie przygotowane ścieżki rowerowe, trasy do jazdy konnej i place zabaw dla dzieci. Zdecydowanie warto połączyć te dwie lokalizacje w jedną całodniową wycieczkę.
    2. Butser Ancient Farm: Zaledwie kilka minut jazdy samochodem stąd znajduje się niesamowita rekonstrukcja osady z epoki żelaza, rzymskiej willi oraz budynków anglosaskich. To genialna, interaktywna lekcja historii, którą pokochają zarówno dorośli, jak i dzieci.
    3. Petersfield: Urocze miasteczko targowe (market town), idealne na popołudniowy spacer po historycznym rynku, zakupy w niezależnych butikach czy obiad w jednej z tradycyjnych, angielskich pizzerii lub pubów.

    Wspieraj lokalnie: Gdzie zjeść i odpocząć?

    W serwisie Portsmouth.PL zawsze zachęcamy do wspierania lokalnych biznesów. Po intensywnym marszu z pewnością dopisze Ci apetyt. Zamiast wracać od razu do domu, zjedź do pobliskiego Petersfield lub Clanfield. W tych urokliwych miejscowościach znajdziesz tradycyjne puby z kominkami (np. The Hampshire Hog), serwujące klasyczne brytyjskie „Sunday Roast” z lokalnych produktów, a także przytulne kawiarnie z domowymi wypiekami. Zajrzyj do naszego katalogu lokalnych firm na portsmouth.pl, aby znaleźć najlepiej oceniane lokale gastronomiczne w promieniu kilku mil od szczytu!

    Butser Hill

    Fotografia krajobrazowa: Jak uchwycić tutejszą magię?

    Dla pasjonatów fotografii to wręcz magiczne miejsce. Aby zrobić najlepsze zdjęcia, polecamy przyjazd o „złotej godzinie” – tuż po wschodzie lub przed zachodem słońca. Kredowe ścieżki i wysokie trawy zyskują wtedy niesamowity, ciepły blask, a długie cienie pięknie rzeźbią pofalowany teren. Ze względu na silne wiatry na szczycie, statyw musi być bardzo stabilny. Warto zabrać ze sobą zarówno obiektyw szerokokątny (do uchwycenia ogromu przestrzeni), jak i teleobiektyw (aby przybliżyć zarysy statków na cieśninie Solent czy detale odległych wiosek).

    Podsumowując, Butser Hill to bezsprzecznie jeden z najjaśniejszych punktów na turystycznej mapie regionu. Niezależnie od tego, czy Twoim celem jest eksploracja dzikiej przyrody, która rozsławiła Park Narodowy South Downs, poszukiwanie starożytnej historii, czy po prostu zaliczenie kolejnego miejsca wpisując w wyszukiwarkę „najlepsze punkty widokowe Hampshire„, ten szczyt spełni wszystkie Twoje oczekiwania. Spakuj wygodne buty, naładuj aparat i ruszaj w drogę – majestatyczne widoki już na Ciebie czekają! Pamiętaj też, by regularnie odwiedzać portal Portsmouth.PL po więcej inspiracji na lokalne wycieczki.

    Butser Hill – Najczęściej Zadawane Pytania (FAQ)

  • Beachy Head – 3 powody dla których warto je odwiedzić

    Beachy Head – 3 powody dla których warto je odwiedzić

    Beachy Head Cliffs to jedno z najbardziej wspaniałych i malowniczych miejsc na południowym wybrzeżu Anglii. Są to klify, które przyciągają turystów z całego świata swoją niezwykłą urodą i spektakularnymi widokami. To miejsce, położone w pobliżu miasta Eastbourne, jest symbolem brytyjskiego krajobrazu i przyciąga zarówno miłośników przyrody, jak i podróżników poszukujących niezapomnianych wrażeń.

    Beachy Head Cliffs są jednym z najwyższych klifów w Wielkiej Brytanii, osiągając wysokość około 162 metrów. Ich imponująca sylwetka i jasna biel skał robią olśniewające wrażenie na odwiedzających. Widok z klifu roztacza się na szerokie przestrzenie, z niewidzialnym horyzontem Morza Północnego, tworząc spektakularną panoramę, która zapiera dech w piersiach.

    Jednym z głównych powodów, dla których warto odwiedzić Beachy Head Cliffs, są niezwykłe widoki, które tam można podziwiać. Połączenie błękitnego nieba, głębokiego morza i białych, stromych klifów tworzy obraz godny najpiękniejszych pocztówek. Z wysokości klifu można podziwiać niesamowite krajobrazy, rozległe plaże, malownicze nadmorskie miasta i zielone pola rozciągające się na horyzoncie. To miejsce stanowi prawdziwą ucztę dla oczu, a każdy krok wzdłuż klifu odsłania nowe, zachwycające perspektywy.

    Beachy Head Cliffs to również doskonałe miejsce na relaksujące spacery i aktywności na świeżym powietrzu. Obszar ten jest częścią South Downs National Park, co oznacza, że oferuje wiele malowniczych szlaków pieszych. Można tu udać się na spokojny spacer, delektując się pięknem przyrody i wspaniałymi widokami. Szlaki prowadzące wzdłuż klifów zapewniają wyjątkowe wrażenia i pozwalają poczuć się jednym z natury.

    Ta imponująca klifowa formacja, znajdująca się w pobliżu Eastbourne, jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych i malowniczych punktów orientacyjnych na brytyjskiej mapie. Oto dlaczego warto odwiedzić Beachy Head:

    Po pierwsze, Beachy Head oferuje niesamowite widoki. Ten najwyższy klif na południowym wybrzeżu, osiągający wysokość około 162 metrów, gwarantuje spektakularne panoramy na Morze Północne i okoliczne tereny. Widok z klifu roztacza się na wielkie odległości, pozwalając zobaczyć piękne krajobrazy, falujące wody i bezkres nieba. To miejsce jest prawdziwą ucztą dla oczu i niezapomnianym doświadczeniem dla miłośników przyrody i fotografii.

    Po drugie, Beachy Head to doskonałe miejsce na spacery i aktywności na świeżym powietrzu. Obszar ten jest częścią South Downs National Park i oferuje wiele malowniczych szlaków pieszych. Można tutaj wybrać się na relaksujący spacer, podziwiając przy tym piękno przyrody i oddychając czystym powietrzem. Dla bardziej zaawansowanych wędrowców istnieje możliwość kontynuowania wędrówki wzdłuż klifów Seven Sisters, co daje jeszcze większą szansę na podziwianie oszałamiających widoków.

    Po trzecie, Beachy Head ma swoją bogatą historię i kulturowe znaczenie. Ze szczytu klifu można zobaczyć latarnię morską Beachy Head, która działa od 1902 roku i odgrywała ważną rolę w nawigacji morskiej. Można odwiedzić również centrum informacyjne, gdzie można dowiedzieć się więcej o historii, geologii i dziedzictwie tego fascynującego obszaru.

    Beachy Head to także miejsce, które zachwyca różnorodnością przyrody. Klify są domem dla wielu rzadkich gatunków roślin, w tym kocanki białej i maków, które tworzą malownicze pola kwiatowe. Można tu również spotkać różne ptaki, w tym mewy i kormorany.

    Odwiedzając Beachy Head Cliffs, warto pamiętać o bezpieczeństwie. Klify są strome i mogą być niebezpieczne, dlatego zaleca się przestrzeganie wszystkich znaków ostrzegawczych i wskazówek dotyczących bezpieczeństwa. Ważne jest również zachowanie ostrożności i unikanie niebezpiecznych miejsc na klifach.

    Podsumowując, Beachy Head Cliffs to miejsce o niezwykłej urodzie, które warto odwiedzić podczas podróży po południowym wybrzeżu Anglii. Spektakularne widoki, piękno przyrody i bogata historia sprawiają, że jest to miejsce niezapomniane i godne uwagi. Wizyta na Beachy Head Cliffs to prawdziwa uczta dla zmysłów i szansa na oderwanie się od codzienności, ciesząc się pięknem przyrody i oszałamiającymi widokami.

    Co warto zobaczyć w okolicach Beachy Head Cliffs

    Oprócz samych Beachy Head Cliffs, w okolicy znajduje się wiele ciekawych miejsc i atrakcji do zwiedzania. Oto kilka z nich:

    1. Eastbourne Pier: To popularne miejsce wypoczynku i rozrywki. Można spacerować po molo, cieszyć się widokiem na morze, odwiedzić sklepy i restauracje, a także skorzystać z atrakcji takich jak karuzele i gry wideo.
    2. Redoubt Fortress & Military Museum: To fortyfikacje z XIX wieku, które dzisiaj pełnią rolę muzeum. Można tam poznać historię fortyfikacji oraz zwiedzić różne wystawy dotyczące historii wojskowości.
    3. Towner Art Gallery: Jest to galeria sztuki, która prezentuje zarówno dzieła artystów lokalnych, jak i międzynarodowych. Oferuje bogatą kolekcję dzieł sztuki współczesnej oraz organizuje różnorodne wystawy i wydarzenia artystyczne.
    4. Pevensey Castle: To średniowieczne zamczysko, które ma ponad 1700 lat historii. Zwiedzający mogą spacerować po murach zamku, odwiedzić wieże i poznać fascynującą historię tego miejsca.
    5. South Downs National Park: Ten obszar chroniony oferuje wiele możliwości aktywnego wypoczynku na łonie natury. Można tu spacerować, jeździć na rowerze, obserwować ptaki, a także cieszyć się pięknymi krajobrazami i spokojem.
    6. Birling Gap: To malownicza zatoczka oddalona o krótki spacer od Beachy Head Cliffs. Jest to idealne miejsce na relaks na plaży, piknik lub spacery wzdłuż wybrzeża. Można również podziwiać tu naturalne formacje skalne i przyrodę.

    To tylko kilka z wielu atrakcji, które można odkryć w okolicy Beachy Head Cliffs. Niezależnie od zainteresowań, każdy znajdzie coś dla siebie, aby cieszyć się pięknem wybrzeża i bogactwem tej okolicy.

    Więcej informacji na ten temat znajdziecie na stronach Eastbourne.

  • Seven sisters – niezapomniany krajobraz nadmorski w Sussex

    Seven sisters – niezapomniany krajobraz nadmorski w Sussex

    Seven Sisters Cliffs, czyli Siedem Sióstr, to wyjątkowy krajobraz nadmorski w hrabstwie Sussex, południowej Anglii. Jest to jedno z najbardziej malowniczych miejsc w Wielkiej Brytanii, znane ze swojej naturalnej piękności i spektakularnych widoków. Siedem stromych klifów, wyróżniających się swoimi kształtami i kolorami, rozciąga się na długości około 20 kilometrów między miastami Seaford a Eastbourne.

    Klify Seven Sisters są częścią South Downs National Park, który jest chronionym obszarem o wyjątkowej wartości krajobrazowej i przyrodniczej. To miejsce przyciąga zarówno miłośników przyrody, jak i turystów poszukujących niezapomnianych widoków i wrażeń.

    Charakterystyczne dla Siedmiu Sióstr jest ich różnorodność i dynamiczność. Klify składają się z siedmiu oddzielnych wzgórz, które spadają stromymi zboczami w kierunku La Manche. Każdy ze wzgórz ma swoją nazwę: Haven Brow, Short Brow, Rough Brow, Brass Point, Flagstaff Point, Bailey’s Hill i Went Hill. Ich imponujące wysokości, sięgające nawet 150 metrów, sprawiają, że stanowią imponującą scenerię.

    Szlak Seven Sisters Heritage Trail to popularna trasa wędrowna, która umożliwia odkrywanie uroków tego miejsca. Przechodząc wzdłuż klifów, można cieszyć się przepięknymi widokami na lazurowe wody La Manche i rozległe panoramy okolicy. Spacerując po tutejszych szlakach, można także podziwiać bogactwo dzikiej przyrody, w tym rzadkie gatunki ptaków morskich, takie jak mewy, alki czy sokoły wędrowne.

    Sevens Sisters w kinematografii

    Seven Sisters Cliffs mają także swoje miejsce w kulturze i sztuce. Zostały uwiecznione na licznych obrazach, wierszach i utworach muzycznych. Ten majestatyczny krajobraz był tłem dla wielu filmów i produkcji telewizyjnych, co dodatkowo wpisuje go w brytyjską kulturę.

    Seven Sisters Cliffs były tłem wielu produkcji filmowych i telewizyjnych. Ich malownicza i imponująca sceneria przyciąga twórców filmowych, którzy wykorzystują ten piękny krajobraz w swoich produkcjach. Oto kilka filmów, w których Seven Sisters Cliffs pojawiły się na ekranie:

    1. „Robin Hood: Prince of Thieves” (1991) – W tej przygodowej produkcji w reżyserii Kevina Reynoldsa, klify Seven Sisters można zobaczyć w scenach przedstawiających angielskie wybrzeże.
    2. „Atonement” (2007) – Film oparty na powieści Iana McEwana, którego akcja rozgrywa się w czasach II wojny światowej, zawiera ujęcia klifów Seven Sisters, które stanowią imponujące tło dla dramatycznych wydarzeń.
    3. „Harry Potter and the Goblet of Fire” (2005) – W czwartym filmie z serii o Harrym Potterze, bohaterowie odwiedzają fikcyjne miejsce o nazwie „Błyskawica”, które zostało sfilmowane właśnie na Seven Sisters Cliffs.
    4. „The Boat That Rocked” (2009) – W tej komedii muzycznej w reżyserii Richarda Curtisa, klify Seven Sisters pojawiają się jako tło dla scen związanych z piracką stacją radiową na łodzi.
    5. „A Wrinkle in Time” (2018) – Film fantasy oparty na powieści Madeleine L’Engle zawiera ujęcia klifów Seven Sisters jako część tajemniczego i magicznego świata.

    Warto zauważyć, że klify Seven Sisters były również często wykorzystywane w produkcjach telewizyjnych, reklamach i teledyskach, tworząc niezwykłe i widowiskowe ujęcia.

    Ten wyjątkowy krajobraz jest wyjątkowo malowniczy i efektowny, dlatego nie dziwi, że przyciąga uwagę twórców filmowych, którzy chcą wykorzystać jego urok w swoich produkcjach.

    Piękne, ale i niebezpieczne

    Seven Sisters Cliffs to piękny i malowniczy obszar na południowym wybrzeżu Anglii, który przyciąga turystów z całego świata swoimi imponującymi klifami i widokami na Morze Północne. Niestety, w przeszłości miały miejsce tragiczne wypadki związane z tym obszarem.

    Seven Sisters Cliffs znane są ze swojej stromej i często niestabilnej struktury geologicznej. Ze względu na erozję i naturalne procesy, klify te są nieustannie poddawane zmianom, co czyni je niebezpiecznymi dla osób, które nie zachowują odpowiedniej ostrożności.

    Wypadki na Seven Sisters Cliffs zdarzają się głównie z powodu niestabilności gruntu i osuwisk. Często jest to wynikiem niewłaściwego zachowania turystów, którzy ignorują ostrzeżenia i wchodzą na niebezpieczne obszary. Nierozważne podejście do zwiedzania klifów, w tym zbliżanie się na niebezpiecznie bliską odległość od brzegu, może prowadzić do tragicznych konsekwencji.

    Należy pamiętać, że Seven Sisters Cliffs są naturalnym środowiskiem, które wymaga szacunku i ostrożności. Ważne jest przestrzeganie wszelkich znaków ostrzegawczych i wskazówek dotyczących bezpieczeństwa. Zaleca się również, aby nie opuszczać wyznaczonych szlaków i ścieżek, które zostały specjalnie zaprojektowane tak, aby zapewnić bezpieczne zwiedzanie.

    W przypadku wypadków lub sytuacji awaryjnych na Seven Sisters Cliffs, należy natychmiast skontaktować się z odpowiednimi służbami ratunkowymi, takimi jak straż przybrzeżna (Coastguard) lub policja. Władze lokalne i służby ratownicze regularnie podejmują działania mające na celu zwiększenie świadomości i edukację w zakresie bezpieczeństwa na tym obszarze.

    Seven Sisters Cliffs są wspaniałym miejscem do odkrywania natury i cieszenia się pięknymi widokami, jednak należy pamiętać o zachowaniu ostrożności i poszanowania środowiska, aby uniknąć niebezpiecznych sytuacji. Bezpieczeństwo powinno zawsze być priorytetem podczas zwiedzania tego uroczego, ale wymagającego obszaru.

    Olśniewająca biel klifów i lazurowe morze

    Olśniewająca biel Seven Sisters Cliffs oraz błękit morza, które go otacza, są efektem kilku czynników naturalnych.

    Pierwszym czynnikiem jest rodzaj skał, z których zbudowane są klify. Seven Sisters Cliffs składają się głównie z jasnych, kredowych skał, takich jak kreda i margiel. Te skały są naturalnie jasne i mają zdolność odbijania światła słonecznego, co nadaje im charakterystyczną biel. Ta biel jest jeszcze bardziej intensywna, gdy światło słoneczne pada na klify w jasny, bezchmurny dzień.

    Drugim czynnikiem jest wpływ promieniowania słonecznego na wodę morską. Głębokie niebieskie lub błękitne zabarwienie wody morskiej wynika z interakcji światła słonecznego z cząstkami wody. Woda absorbuje długość fali krótszą niż kolor niebieski, co powoduje, że odbijane jest właśnie to widzialne dla nas niebieskie światło. Im większa ilość cząstek wody w morzu, tym bardziej intensywny jest odbity kolor niebieski.

    Ostatnim czynnikiem wpływającym na wizualny efekt bieli klifów i błękitu morza jest kontrast między nimi. Jasna biel klifów kontrastuje z głębokim niebieskim kolorze morza, co powoduje, że oba elementy wydają się bardziej intensywne i olśniewające dla oka.

    Warto zauważyć, że widok Seven Sisters Cliffs i kolor morza mogą różnić się w zależności od pory dnia, warunków pogodowych i oświetlenia. Każda chwila dnia może przynieść nieco inny efekt wizualny, co sprawia, że to miejsce jest jeszcze bardziej fascynujące i niezwykłe dla odwiedzających.

    Co warto zobaczyć w okolicach Seven Sisters

    Okolica Seven Sisters Cliffs oferuje wiele ciekawych atrakcji i miejsc do zwiedzania. Oto kilka z nich:

    1. Beachy Head: Jest to najwyższy klif na południowym wybrzeżu Anglii, położony w pobliżu Eastbourne. Oferuje spektakularne widoki na Morze Północne i jest popularnym miejscem do spacerów i fotografowania.
    2. Eastbourne: Położone niedaleko Seven Sisters Cliffs, to urokliwe nadmorskie miasto, które oferuje piękne plaże, molo, parki i ogrody. Można tu również odwiedzić The Redoubt, fort z XIX wieku, który dzisiaj pełni rolę muzeum.
    3. Seaford: To urocze nadmorskie miasteczko, które jest świetnym punktem wyjścia do pieszych wycieczek wzdłuż klifów Seven Sisters. Seaford Head Nature Reserve to miejsce, które warto odwiedzić, oferujące piękne widoki na klify i okolicę.
    4. Cuckmere Haven: Malownicza dolina Cuckmere jest oddalona o krótki spacer od Seven Sisters Cliffs. Ten obszar jest doskonały do spacerów, obserwacji ptaków i pikników. Wzdłuż rzeki Cuckmere znajduje się wiele szlaków i ścieżek, które pozwalają zwiedzać urocze okoliczne tereny.
    5. Lewes: Położone nieco dalej na północ, Lewes to urokliwe miasteczko o bogatej historii. Znajduje się tu zamknięte miasto z XII-wiecznym zamkiem Lewes Castle, malownicze uliczki, tradycyjne puby i muzea.
    6. South Downs National Park: Ten obszar chroniony oferuje nie tylko spektakularne widoki na Seven Sisters Cliffs, ale także piękne pagórki, łąki, lasy i wiele pieszych i rowerowych szlaków. To doskonałe miejsce dla miłośników przyrody i aktywnego wypoczynku.

    To tylko kilka z wielu atrakcji, które można odkryć w okolicy Seven Sisters Cliffs. Obszar ten jest prawdziwym rajem dla miłośników przyrody, historycznych miejsc i pięknych widoków, oferując niezapomniane doświadczenia i możliwości odkrywania.

    Podsumowanie

    Dla miłośników przyrody, turystów i wszystkich ceniących piękno natury, Seven Sisters Cliffs to niezwykłe miejsce, które zapada w pamięć na zawsze. Jego spektakularne krajobrazy, unikalne formacje skalne i dzika przyroda tworzą niepowtarzalny i magiczny klimat. To miejsce, które przyciąga i oczarowuje, pozostawiając niezapomniane wrażenia i chęć powrotu, aby jeszcze raz móc cieszyć się jego niepowtarzalnym urokiem.

    Więcej informacji znajdziecie na stronie Seven Sisters.

  • Bramber Castle – ruiny z historią i tajemnicą

    Bramber Castle – ruiny z historią i tajemnicą

    Bramber Castle został założony przez Williama de Braose jako centrum obronne i administracyjne dla Bramber, jednej z sześciu regionów administracyjnych, które zostały podzielone na zamki w Sussex po Normanach. Zamek był prawie ciągle w posiadaniu de Braose i jego potomków od założenia w 1073 roku aż do 1450 roku.

    Jeden z potomków, również William de Braose, był podejrzewany o nielojalność wobec króla Jana bez Ziemi na początku XIII wieku. Król zażądał dwóch synów Williama jako zakładników. Pani de Braose odmówiła, mówiąc, że nie powierzy swoich synów człowiekowi, który już zamordował swojego własnego siostrzeńca. Zamek został skonfiskowany przez króla, a rodzina została schwytana. Pani de Braose i jej dwaj synowie zmarli z głodu podczas uwięzienia w zamku Windsor.

    Król Jan posiadał Bramber Castle tylko krótko, ale wiadomo, że przeprowadził naprawy budynków. Później zamek powrócił do rodziny de Braose, która posiadała go do XIV wieku, a następnie przeszedł w ręce rodziny Mowbray.

    Osiadanie na dużą skalę gruntu na którym stał zamek doprowadziły do jego zawalenia w XVI wieku. Kamienie i cegły z jego ścian zostały później wykorzystane do budowy dróg w okolicy, a w czasie wojny domowej możliwe, że krótko okupowały go siły parlamentarne.

    OPIS

    Pierwotna konstrukcja zamku wznosiła się na wysokim pagórku, na którym zbudowano motte o wysokości 9 metrów, używając materiału wydobywanego z okalającego rowu.

    Motte i Bailey

    Motte jest widoczny jako pokryty drzewami pagórek na środku terenu. Otoczony był szerokim bailey lub zamkniętym dziedzińcem, do którego wchodziło się od strony południowej przez kamienną bramę (blisko obecnego wejścia na teren).

    Motte, w którym prawdopodobnie znajdowała się drewniana struktura, został szybko przebudowany na rzecz trzykondygnacyjnego kamiennego donżonu, a rów wokół motte został zasypany. Do dzisiaj zachował się tylko jeden mur donżonu o wysokości 14 metrów. Poziomy podłóg wewnątrz donżonu są wskazane przez wcięcia na belkach w murach.

    Powiązane budynki

    Wykopaliska przeprowadzone w 1966 i 1967 roku ujawniły, że obszar na północ od bramy był wypełniony gliną i kredą, a w tym obszarze wybudowano szereg budynków. Kuchnia znajdowała się na zachód od niego. Obszar ten był używany jako wysypisko śmieci w XIV wieku, gdy budynki na wschód od motte mogły stać się głównym miejscem zakwaterowania. Dolne partie tych struktur wciąż są widoczne.

    Zewnętrzne umocnienia

    Wokół pagórka wykopano zewnętrzny rów, a zbudowano zewnętrzną wałę, aby wzmocnić obronę, prawdopodobnie w tym samym czasie, kiedy powstał donżon. Mur wokół szczytu pagórka został odnowiony w kamieniu, a część tej imponującej konstrukcji wciąż stoi na wysokości 3 metrów.

    Bramber Castle to miejsce z niezwykłą historią i tajemnicą. Choć obecnie w stanie ruin, nadal przyciąga zwiedzających swoją uroczystością i wciąż opowiada nam o dawnych czasach i wydarzeniach, które miały tam miejsce.

    Więcej informacji

    Więcej o ruinach dowiecie się na stronie English Heritage.

  • Racton Ruin: Tajemnicza historia zapomnianego zamku

    Racton Ruin: Tajemnicza historia zapomnianego zamku

    Racton Monument (znane lokalnie jako Racton Ruin) to ruiny w stylu folly na wzgórzu w Racton, w hrabstwie West Sussex w Anglii. Bodowa została zlecona przez 2. hrabiego Halifaxu, prawdopodobnie jako letnia rezydencja dla pobliskiego Stansted Estate lub jako miejsce obserwacji cumujących w pobliskim porcie Emsworth jego statków handlowych na Kanale La Manche. Według jednego doniesienia prasowego dolny poziom miał być również wykorzystywany do organizacji bankietów.

    Historia

    Ten wpisany na listę zabytków obiekt został zaprojektowany przez architekta Theodosiusa Keene, syna Henry’ego Keene’a. Został zbudowany między 1766 a 1775 rokiem, a niektóre źródła sugerują, że był nazywany Stansted Castle.

    Podsumowanie wpisu na liście zabytków mówi, że projekt obejmował trójkątną podstawę z okrągłymi wieżyczkami w każdym rogu. Budynek był zbudowany z czerwonej cegły i pierwotnie obłożony krzemieniem, miał cztery piętra (24 metry), co nadal można dostrzec. Jednak od ponad wieku jest opuszczony i znajduje się w stanie ruiny, zniknęły podłogi i większość pierwotnego oblicowania krzemieniem, a dach zawalił się.

    Planowane prace restauracyjne i przebudowa

    Właścicielem nieruchomości jest prywatny architekt Mark Talbot (od 1987 roku). Jego wniosek o zezwolenie na przekształcenie go w mieszkanie został odrzucony w sierpniu 2020 roku przez South Downs National Park Authority. Decyzja stwierdzała, że przebudowa prowadziłaby do „nieodpowiedniej formy zagospodarowania przestrzennego ze względu na zamierzoną skalę, projekt i wygląd” oraz że właściciel dostarczył „niewystarczające informacje, aby uzasadnić wpływ proponowanych rozwiązań” – jak donosi raport prasowy.

    Wcześniej, w 1991 roku, Chichester District Council wyraził zgodę na przekształcenie ruin w prywatne mieszkanie, ale prace nie rozpoczęły się, a zgoda wygasła w kwietniu 2013 roku. Przed przekształceniem ruin w rezydencję Talbot planował „zastąpić brakujące elementy, zarówno konstrukcyjne, jak i dekoracyjne, i odnowić budynek, o ile to możliwe, tak, aby odpowiadał pierwotnemu projektowi” – jak podaje raport prasowy.

    Stan budynku

    W lutym 2012 roku stan wieży został opisany następująco: „Zniszczenie krzemienia (odchodzące od rdzenia cegły), szczególnie nasilone na południowej elewacji. Poważne zniszczenie cegieł w oknie zachodnim. Wiele parapetów obniżonych”.

    W 2020 roku właściciel ruin Mark Talbot powiedział, że ten teren był „celem niepożądanych i czasami nielegalnych zgromadzeń”, a także była narażona na nielegalne wysypiska śmieci i porzucanie samochodów. W okolicy mówi się o tajemniczych aktach odbywających się w ruinach. Ruiny przyciągają badaczy zjawisk paranormalnych. W okolicy krąży plotka, że mogła być wykorzystywana przez przemytników.

    Legendy i plotki

    Racton Ruin, znane również jako Racton Monument, owiane jest różnymi legendami i opowieściami. Lokalna społeczność oraz osoby zainteresowane zjawiskami paranormalnymi odnoszą się do tego miejsca z mieszanką fascynacji i tajemnicy. Oto kilka z tych legend:

    1. Widma i zjawiska paranormalne: Wiele osób twierdzi, że Racton Ruin jest nawiedzone przez duchy i że w okolicy można zaobserwować różne zjawiska paranormalne. Według relacji, widziano lecące cegły, twarze w oknach i nawet pojazdy, takie jak tajemniczy traktor, który zbliżał się z tyłu i nagle znikał. Wizyty badaczy zjawisk paranormalnych miały miejsce, aby zbadać te doniesienia i zbadać przypuszczalną aktywność nadprzyrodzoną.
    2. Przeznaczenie jako dom publiczny: Istnieje legenda, która głosi, że w okresie XIX wieku Racton Ruin był wykorzystywany jako dom publiczny. Według tej opowieści, mieszkańcy okolicznych wsi przekształcili ruiny w nielegalne miejsce spotkań i rozrywki. Ta legenda przyczynia się do tajemniczego wizerunku budowli i dodaje do jej historii.
    3. Związek ze złodziejami i przemytnikami: Istnieje również plotka, że Racton Ruin mogło być wykorzystywane przez przemytników i złodziei w przeszłości. Wzgórze, na którym się znajduje, oraz jego odosobnione położenie wśród wzgórz West Sussex, tworzą dogodne warunki dla takich działalności. Ta legenda dodaje elementu przygody i sekrecji do historii Racton Ruin.

    Warto pamiętać, że te opowieści są często przekazywane ustnie i mogą zawierać pewną dawkę fantazji lub mistyki. Jednakże, dodają one do tajemniczego i intrygującego charakteru Racton Ruin, przyciągając miłośników historii i zjawisk nadprzyrodzonych.

    Więcej informacji

    Racton Ruin nie posiadają swojej własnej strony internetowej, ale więcej informacji po polsku znajdziecie również na stronach Wikipedii.

  • Portsmouth Naval Memorial: Wieczna pamięć o poległych marynarzach

    Portsmouth Naval Memorial: Wieczna pamięć o poległych marynarzach

    Portsmouth Naval Memorial jest jednym z najważniejszych miejsc pamięci poświęconych poległym marynarzom brytyjskiej Royal Navy podczas dwóch światowych konfliktów. To monumentalne dzieło architektury znajduje się na Southsea Common w Portsmouth i stanowi hołd dla tysięcy mężczyzn i kobiet, którzy oddali życie na morzu w służbie swojego kraju.

    Memorial został zaprojektowany przez Sir Roberta Lorimera i został odsłonięty w 1924 roku. Jego celem jest upamiętnienie tych, którzy zginęli na morzu i nie mają znanego grobu. Na wysokim cokole znajdują się marmurowe tablice, na których wyryte są imiona ponad 24 000 brytyjskich marynarzy i żołnierzy z Royal Navy, którzy stracili życie podczas I i II wojny światowej. Wiele z tych nazwisk nie jest związanych z konkretnymi ciałami, ponieważ wielu poległych marynarzy nigdy nie zostało odnalezionych ani pochowanych. Memorial jest dla nich miejscem pamięci i wiecznym świadectwem ich poświęcenia.

    Portsmouth Naval Memorial jest nie tylko miejscem upamiętnienia, ale także miejscem refleksji i zadumy. Jego uroczysta atmosfera, spokój i bliskość Kanału La Manche oddają powagę i tragedię, jaką niosły ze sobą wojny. To także miejsce, które przypomina nam o cenach, jakie płacimy za wolność i o wdzięczności, jaką winniśmy wyrażać naszym bohaterom.

    Memorial jest regularnie odwiedzany przez rodziny poległych, weteranów, miłośników historii oraz turystów z całego świata. To miejsce, które inspiruje do poznawania i doceniania historii marynarki wojennej oraz jej znaczenia dla brytyjskiej i światowej historii.

    Portsmouth Naval Memorial to symbol nie tylko dla mieszkańców Portsmouth, ale dla całego narodu brytyjskiego. Jest ona świadectwem odwagi, poświęcenia i bohaterstwa tych, którzy oddali swoje życie na morzu, aby bronić naszej wolności i bezpieczeństwa.

    Przy odwiedzaniu Portsmouth warto zatrzymać się przy Naval Memorial, by oddać hołd i przypomnieć sobie o tych, którzy zginęli na morzu, a których pamięć będzie zawsze trwać w sercach i w historii naszego kraju.

  • Wieża Spinnaker – Spinnaker Tower – 2005

    Wieża Spinnaker – Spinnaker Tower – 2005

    WIEŻA SPINNAKER – SPINNAKER TOWER

    Wieża Spinnaker Tower jest wieżą o wysokości 170m i główną atrakcją portu Portsmouth. Jego budowa była współfinansowana przez National Lottery – odpowiednika polskiego Totalizatora Sportowego. Jej kształt został wybrany przez mieszkańców Portsmouth w drodze plebiscytu, a została zaprojektowana przez lokalne biuro projektowe HGP Architects z pobliskiego Fareham. Firma Scott Wilson była doradcą inżynieryjnym, a wybudowała ją jedna z największych w Wielkiej Brytanii firm budowlanych – Mowlem z Londynu.

    Kształt wieży przypominający napięty żagiel odzwierciedla morską historię Portsmouth. Uroczyste otwarcie wieży nastąpiło 18 października 2005 roku. Właścicielem wieży jest Rada Miasta Portsmouth, ale zarządza nią „Continuum Leading Attractions” z York, która nadzoruje również cztery inne atrakcje w Wielkiej Brytanii, między innymi „The Real Mary King’s Close” i „Oxford  Castle Unlocked”.

    Wieża Spinnaker Tower

    MILLENIUM TOWER

    Pierwotnie wieża Spinnaker Tower miała nosić nazwę „Portsmouth Millenium Tower”, lecz w związku ze znacznym poślizgiem czasowym jej otwarcia, zmieniono nazwę na Spinnaker Tower (pol. Żagiel). W lipcu 2015 roku głównym sponsorem wieży zostały linie lotnicze z Emiratów Arabskich i od tego czasu jej oficjalna nazwa brzmi „Emirates Spinnaker Tower”.

    KONSTRUKCJA

    Wieża Spinnaker Tower wznosi się na wysokość 170m ponad poziom morza i jest 2.5 razy wyższa niż Kolumna Nelsona z Trafalgar Square w centralnym Londynie, co czyni ją jedną z najwyższych konstrukcji w Wielkiej Brytanii poza Londynem – nie licząc wież komunikacyjnych i kominów. Plasuje się zaraz za turbiną wiatrową „Samsung Heavy Industries” (196m) i słupem wysokiego napięcia „400kV Thames Crossing” (196m).

    Wieża jest widoczna z wielu kilometrów wokół Portsmouth, upiększając widok zapierającej dech w piersiach cieśniny Solent. Można ją zobaczyć z wyspy Isle of Wight, półwyspu Manhood w Sussex, a nawet z Worthing w Zachodnim Essex.

    Wieża Spinnaker przedstawia napięty na wietrze żagiel. Wykorzystanie ażurowej konstrukcji, dwóch półokrągłych, stalowych rur połączonych wspornikami sprawia, że konstrukcja wydaje się zgrabna i delikatna, doskonale prezentując się zarówno w świetle dziennym, jak i nocą oświetlona różnokolorowym światłem.

    Metalowe komponenty zostały wyprodukowane przez Butterley Company, oczywiście z Wielkiej Brytanii. Na wysokościach 100, 105 i 110 metrów znajdują się trzy poziomy obserwacyjne, zapewniające widok na całe miasto i port Langestone w zakresie 360° i promieniu 37 kilometrów.

    Najwyższy poziom obserwacyjny Spinnaker Tower (the Sky Deck) posiada zadaszenie wyłącznie z siatki drucianej, więc zwiedzający mogą obejrzeć iglicę na szczycie wieży. Na najniższym poziomie obserwacyjnym część podłogi wykonana jest ze szkła i jest to największa w Europie szklana podłoga. Żywotność wieży projektanci oszacowali na 80 lat. 

    Projekt jest zbliżony wizualnie do arabskiego hotelu Burdż al-Arab położonego w Dubaju.


    BUDOWA

    Planowanie budowy rozpoczęto w 2000 roku, a prace ruszyły w 2001 i zakończono je w połowie 2005 roku. Tak długi czas budowy spowodowany był sporymi opóźnieniami i ponawianymi kilkukrotnie przez firmę Mowlem wnioskami o finansowanie. Pierwotnie radni obiecywali, że całkowity koszt budowy zostanie pokryty z pieniędzy z loterii. Ostatecznie jednak ponad £11 milionów zostało dopłacone z podatków. Całkowity koszt budowy wyniósł £36 milionów. Opóźnienia wynikały również z ciągłych problemów z zewnętrzną, szklaną windą, z której ostatecznie zrezygnowano.

    W 2004 roku Leo Madden zrezygnował z funkcji radnego miasta po bardzo krytycznym raporcie dotyczącym wykorzystania środków na budowę wieży. Barry Smith, doradca prawny również został zwolniony po ujawnieniu nieprawidłowości w zawieraniu umów z budowniczymi. W końcowej fazie budowy wieży grupa „Fathers 4 Justice” w ramach protestu wspięła się na konstrukcję rozwieszając na niej transparent z napisem „Równe prawa dla ojców. Zmień prawo Panie Blair”.

    Kolejnym incydentem był skok Base Jumpera z wieży na spadochronie. Udało mu się ominąć ochronę, sforsować drzwi i dostać na platformę na wysokość 107m. Po wylądowaniu zdołał bezpiecznie uciec. Co prawda kamery CCTV zarejestrowały numer rejestracyjny jego samochodu, ale policja postanowiła nie ścigać go. Rzeczniczka policji hrabstwa Hampshire stwierdziła, że co prawda skok został im zgłoszony, ale policja uznała, że nie był on przestępstwem. 

    INCYDENT PODCZAS OTWARCIA

    Podczas uroczystego otwarcia wieży kierownik projektu David Greenhalgh, oraz reprezentant firmy Mowlem zostali na półtorej godziny uwięzieni w zewnętrznej windzie na szczycie wieży, na skutek awarii. Aby ich uwolnić musieli zostać wezwani alpiniści, którzy spuścili ich bezpiecznie na linach. Ostatecznie winda ta została usunięta w grudniu 2012 roku.

    Po otwarciu wieży zainteresowanie turystów nią było ogromne. Tylko w pierwszym roku na jej szczyt wjechało ponad 600 tysięcy osób.

    GROŹBA ZAMKNIĘCIA WIEŻY

    W lipcu 2006 roku lokalna prasa wznieciła obawy, że zarządca wieży może być zmuszony do jej zamknięcia. Powodem tego była ustawa z 1995 roku dotycząca dyskryminacji osób niepełnosprawnych. Prawo wymagało, aby zawsze były dostępne dwie drogi awaryjnej ewakuacji. Jako że były ciągłe problemy z dodatkową zewnętrzną windą, jedynymi drogami ewakuacji były wewnętrzna winda i schody, z których niepełnosprawni na wózkach korzystać nie mogą. Problem rozwiązano zakupując specjalny fotel ewakuacyjny i szkoląc personel wieży jak go używać. W przypadku awarii jedynej windy personel musi pokonać z niepełnosprawnym 570 schodów w dół.

    Wieża Spinnaker Tower jako ikona południowego wybrzeża Anglii została umieszczona w czołówce programu „BBC South Today”, oraz „ITV News”.

    W czerwce 2009 roku zarządca wieży zapowiedział, że trwają prace nad udostępnieniem skoków z wieży – tzw. Freefall. Jednak do 2016 roku nadal ta opcja jest jedynie w planach.

    W 2006 roku wieża wygrała główną nagrodę za najlepszy projekt roku w konkursie RICS Regeneration. 

    SPONSORZY

    W maju 2015 roku jako część szerszego projektu wygenerowania dodatkowych przychodów poprzez wykorzystanie potencjału reklamowego, radni miasta zdecydowali o sprzedaży praw do nazwy wieży komercyjnym sponsorom. Proponowana umowa obejmowała prawa do nazwy wieży przez okres co najmniej pięciu lat, możliwość przemalowanie wieży na wybrane kolory, oraz zaprojektowania nowego logo. Całość zaoferowano się wykonać do 17 lipca 2015 roku, kiedy odbywać się miał konkurs żeglarski America’s Cup World Series. Zainteresowanie ofertą przejawiły linie lotnicze z Emiratów Arabskich.


    KONTROWERSJE PODCZAS WYBORU KOLORÓW WIEŻY

    5 lipca 2015 roku Rada Miasta potwierdziła, że Emirates będą głównym sponsorem. Wieża Spinnaker Tower miała zostać przemalowana na biało czerwone barwy, jako część rebrandingu. Nie spodobało się to mieszkańcom Portsmouth, gdyż takie barwy noszą piłkarze konkurencyjnej drużyny futbolowej z Southampton.

    Rezydenci Portsmouth przedłożyli Radzie Miasta petycję z 10 tysiącami podpisów z prośbą o zmianę barw. Radni postanowili przemyśleć tę decyzję i przewodnicząca rady – Donna Jones powiedziała: „Pracujemy nad nowym projektem dla wieży, który będzie uwzględniał również dziedzictwo miasta. Nie chcę w mieście wieży, której wyglądu nikt nie będzie lubił”.

    Ostatecznie nowy wygląd w kolorach błękitno-złoto-białych (Biało-niebieskie barwy nosi drużyna piłkarska z Portsmouth) zaprezentowano 19 lipca 2015 roku. Tim Clark, dyrektor generalny firmy Emirates powiedział wówczas: „Wysłuchaliśmy głosów mieszkańców i pracowaliśmy z Radą Miasta nad odpowiednim projektem, aby stworzyć coś z czego mieszkańcy miasta będą dumni.”

    ZJAZDY NA LINIE

    Co jakiś czas zarządcy wieży umożliwiają zwiedzającym zjazd na linach ze szczytu Spinnaker. W lipcu 2015 roku na dziesiątą rocznicę otwarcia wieży sensacją był zjazd 101 letniej Doris Long.

    CENNIK, GODZINY OTWARCIA I LOKALIZACJA

    Cennik i godziny otwarcia znajdziesz na stronie internetowej wieży, a trasę dojazdu na mapach Google.

  • Ogrody Skalne – Southsea Rock Gardens

    Ogrody Skalne – Southsea Rock Gardens

    OGRODY SKALNE – SOUTHSEA ROCK GARDENS

    Odwiedź Ogrody Skalne – Southsea Rock Gardens i usiądź i odpocznij przy relaksujących oczkach wodnych, fontannach i szumiących kaskadach. Pospaceruj po krętych ścieżkach w otoczeniu wielobarwnych kwiatów i wśród śpiewu ptactwa, w tym pięknym i zacisznym ogrodzie skalnym.

    Ogrody Skalne Southsea Rock Gardens

    HISTORIA

    W 1922 roku Rada Miasta zakupiła od Ministerstwa Wojny teren Southsea Common, aby utworzyć tam park publiczny. Trójkątny, zakrzaczony plac na wschód od Zamku Southsea został przemieniony w zaciszne, skalne ogrody (ang. Rock Gardens), z pomocą bezrobotnych – których było bardzo wielu po pierwszej wojnie światowej i konnych zaprzęgów.

    Skalne formacje zostały utworzone z wapiennych kamieni przywiezionych aż z Cumberland i Westmorland z północnych krańców Anglii.

    ZACISZNY ZAKĄTEK

    Na terenie ogrodu znajdują się trzy stawki. Najwyżej położony z nich posiada uroczą fontannę i kaskadę spływającą po skalnej formacji, w kolejnym pływają złote rybki, a w ostatnim można zobaczyć traszki i żaby.

    Większość roślin jest zimozielona, więc można tu przyjść o każdej porze roku, ale najpiękniej jest wiosną – gdy swymi kolorami zachwycają pierwiosnki, oraz latem. Są także rośliny zielne, skalne i alpejskie. Wiele z nich jest przesadzanych nieustannie od drugiej wojny światowej, a dąb skalny przy jednym ze stawków rośnie tam od samych początków istnienia parku.

    Wiklinowe ogrodzenie od strony morza wraz z pięknymi, różowo-fioletowymi krzewami tamaryszku tworzą naturalny parawan i chronią niektóre rośliny, które nie tolerują zbyt słonego, morskiego powietrza, oraz tworzą specyficzny mikroklimat w niższych partiach parku. Ogrody Skalne sąsiadują z charakterystycznym centrum rekreacji The Pyramids.

    FAUNA I FLORA

    Rock Gardens jest częścią ogromnego parku Southsea Common położonego tuż nad brzegiem morza. Znajduje się tam ponad 30 drzew, głównie dęby skalne, różne odmiany sosen, brzozy, oraz drzewa gumowe, które dobrze znoszą słone, morskie powietrze i chronią zwiedzających przed morską bryzą.

    Można tu ujrzeć również bardziej egzotyczne rośliny (niestety w większości nie znam polskich nazw), jak:

    • Genista aetnensis – krzew lub drzewo o intensywnie żółtych kwiatach sprowadzony z Sycylii, dlatego nazywany bywa również „Mount Etna Broom”.
    • Callistemon rigidus – krzew o nietypowych pręcikowatych, krwistoczerwonych kwiatach z Australii.
    • Echium pininana – gęsto ukwiecona roślina w kolorach niebieskich, różowych i fioletowych, których wysokość się kilku metrów z Wysp Kanaryjskich.
    • Kordylina australijska – choć w rzeczywistości pochodzi z Nowej Zelandii – potocznie zwana „Cabbage three” (pol. Drzewo kapuściane), to wiecznie zielona palma o pięknie ułożonych liściach i niepozornych kwiatach.
    • Pittosporum tobira – z Australii
    • Tęgosz (Len nowozelandzki) – bylina z której pierwotnie Maorysi wykonywali tradycyjne odzienie.
    • Juka karolińska – o pięknych, dzwonkowatych kwiatach z USA
    • Chruścina jagodna – o bajecznie wyglądających owocach znad Morza Śródziemnego
    • Fatsia japonica – z Japonii

    Wśród listowia można spotkać rzesze ćwierkających ptaków, między innymi:

    • Kosy
    • Łuszczakowate – (zięby, organki i inne)
    • Rudziki
    • Sikorki
    • Strzyżyki

    Kwitnące drzewa i krzewy wabią również wiele pszczół i różnokolorowych motyli.

    Gdy jest wietrznie na pobliskiej, nadmorskiej promenadzie, w skalnym parku znajdziesz z pewnością jakieś zaciszne miejsce, a w upalne dni możesz skryć się w cieniach drzew.

    POWODZIE

    Park bywa często niszczony przez powodzie. Ostatnie powodzie miały miejsce w lutym 2014 roku i ponownie w 2016 roku, podczas których ucierpiało wiele gatunków roślin. W roku 2016 roku część plaży na Southsea została zmodernizowana, by ograniczyć skutki ewentualnych powodzi, poprzez nawiezienie na nabrzeże kamieni.

    UWAGI PERSONELU PARKU

    rosi się nie karmić gołębi i mew, gdyż żywią się one nasionami z posadzonych drzew, a ich odchody są szkodliwe dla posadzonych tu roślin. Zabronione jest również na terenie parku organizowania grilla. Możecie to natomiast zrobić tuż obok na Southsea Common, gdzie jest do tego wyznaczone specjalne miejsce.

    I TY MOŻESZ POMÓC!

     park dba grupa wolontariuszy. Jeśli masz wolne środowe przedpołudnia, możesz pomóc utrzymać park w świetnej formie. Potrzebne narzędzia możesz otrzymać na miejscu. Jeśli jesteś tym zainteresowany, napisz na southsearockgarden@gmail.com

    GODZINY OTWARCIA, CENNIK I LOKALIZACJA

    Skalny ogród czynny jest 24 godziny na dobę przez cały rok, a wejście do niego jest bezpłatne. Trasę dojazdu znajdziesz na mapach Google.

  • Ogród Różany, Ogród Japoński – Lumps Fort – 18 wiek

    Ogród Różany, Ogród Japoński – Lumps Fort – 18 wiek

    OGRÓD RÓŻANY, OGRÓD JAPOŃSKI

    Wewnątrz 18 wiecznego, obronnego fortu Lumps dziś mieszczą się dwa piękne ogrody: różany i japoński. Zanurz się w bajecznych kolorach i zapachach kwitnących róż.

    Ogród Różany

    Dziś już niewielu mieszkańców Portsmouth używa nazwy „Lumps Fort” – dla większości to miejsce jest znane wyłącznie jako „Ogród różany” (ang. Rose Garden), ewentualnie „Ogród japoński” (ang. Japanese garden”). Gdy zapytacie kogoś miejscowego o drogę do Lumps Fort, zazwyczaj nie będzie wiedział o jakie miejsce chodzi.

    HISTORIA

    W tym miejscu, pomiędzy Eastney a Zamkiem Southsea pierwsze fortyfikacje powstały już w Średniowieczu, gdy umacniało się całe południowe wybrzeże Anglii, około roku 1545, ale kształt który możemy zobaczyć dzisiaj powstał znacznie później. Pierwsze wzmianki o forcie o nazwie Lumps pochodzą z roku 1805 i mówią one, że fort wyposażony był w trzy armaty 32 funtowe. Pomiędzy 1859, a 1869 rokiem fort został ponownie zmodernizowany jako część planów Palmerstona (podobnie jak Fort Nelson).

    Fort mógł pomieścić 17 dział – 9 od strony morza i po 4 na wschodniej i zachodniej flance – i stu żołnierzy, a wzdłuż jego murów wykopano suchą fosę. W 1795 roku fort wyposażono w semaforowy telegraf optyczny (zmodernizowany w 1822 roku) który umożliwiał szybkie przesyłanie informacji z Portsmouth do Londynu w 15 minut. W podobny semafor wyposażona była również Wieża Kwadratowa, jednak ze względu na smog pojawiający się wówczas niekiedy nad miastem był on słabo widoczny ze wzgórza Portsdown Hill.

    Dwukrotnie fort musiał zostać opuszczony, gdyż w 1820 i 1827 roku południowa część fortu pod wpływem fal zapadła się do morza. W 1835 roku część fortu została zakupiona przez rząd i w 1859 rozpoczęto jego rekonstrukcję, zakończoną w październiku 1861 roku. W roku 1847 zrezygnowano ze stosowania telegrafu optycznego, gdyż do użytku weszły telegrafy elektryczne. W czasie pierwszej wojny światowej fort uzbrojony był w dwie armaty sześciocalowe.  Po zakończeniu działań wojennych fort opuszczono i w 1932 roku zakupiła go Rada Miasta.

    W czasie drugiej wojny światowej ponownie wykorzystano go do celów wojennych, gdzie szkolono komandosów biorących udział w Operacji Frankton podczas której udało się zniszczyć wiele niemieckich okrętów stacjonujących w Bordeaux we Francji. Co prawda misja ta zakończyła się sukcesem, ale z 13 komandosów biorących udział w akcji, przeżyło zaledwie dwóch. Na zewnątrz fortu znajduje się tablica upamiętniająca czyn tych bohaterskich żołnierzy, nazwanych „The Cockleshell Heroes” (Cockleshell – rodzaj kajaka), gdyż aby dostać się niepostrzeżenie do portu wroga użyto kajaków. W 1955 roku nakręcono film pt „The Cockleshell Heroes” o tym wydarzeniu.


    OGRÓD RÓŻANY

    Dziś ciężko jest poznać, że dawniej był w tym miejscu wojskowy fort. Gdyby nie pamiątkowa tablica i specyficzne otwory strzelnicze w zewnętrznych murach można by pomyśleć, że miejsce to zostało specjalnie zaprojektowane jako ogród. Gdy róże zakwitają, widok jest wspaniały. Podobno rośnie tutaj aż 40 różnych odmian tych królewskich kwiatów.

    OGRÓD JAPOŃSKI

    Tuż obok znajduje się drugi, mniejszy ogród w stylu japońskim. Z niego można dostać się na szczyt zewnętrznych murów, z których przy ładnej pogodzie mamy piękny widok na cieśninę Solent i wyspę Isle of Wight.

    CENNIK I LOKALIZACJA

    Wejście na teren ogrodów jest bezpłatne. Czynne przez cały rok.

    Trasę dojazdu znajdziesz na mapach Google.

    WIĘCEJ

    Szukasz polskich specjalistów lub sklepów w Portsmouth? Sprawdź naszą bazę danych polskich firm.

  • Park Wiktorii – Victoria Park – 1878

    Park Wiktorii – Victoria Park – 1878

    PARK WIKTORII

    Park Wiktorii – Victoria Park, to najstarszy publiczny i chyba najpiękniejszy park w Portsmouth. Rozległy na 61 tysięcy mposiada na swoim obszarze szereg drzew, krzewów i pięknych kwiatów. Dla mieszkańców Park Wiktorii jest miejscem wypoczynku we wschodniej części, gdzie przy szumie fontanny można się zrelaksować i nakarmić ciekawskie wiewiórki, oraz rozrywki w części zachodniej, gdzie znajduje się piękny plac zabaw wykonany z naturalnego drewna i ptaszarnia.

    HISTORIA

    Park Wiktorii został oficjalnie udostępniony gościom 25 maja 1878 roku, na terenach zakupionych od Ministerstwa Wojny i był pierwszym publicznym parkiem w Portsmouth. Położony jest na północ od Guildhall. Na wschodzie parku wznosi się szklany wieżowiec dawniej należący do Zurich Insurance, a aktualnie należący do miasta i remontowany jest, aby zapewnić 1000 nowych miejsc noclegowych dla studentów. Po północnej stronie parku można zobaczyć rzymskokatolicką katedrę Św. Jana.

    PTASZARNIA

    W środkowej części parku znajdziemy wolierę, w której zobaczyć możemy pawie, papugi i inne egzotyczne ptaki, a także króliki i świnki morskie.


    POMNIKI

    W zachodniej części parku znajdziemy kilkanaście pomników i monumentów poświęconych bohaterom, marynarzom. Znajduje się tam także miniaturowa chińska pagoda z dzwonem wzniesiona przez marynarzy z HMS Orlando na cześć poległych kolegów podczas „Powstania bokserów” w 1900 roku. Wcześniej w tej pagodzie znajdował się zabytkowy dzwon przywieziony z Chin po stłumieniu powstania, ale w 2005 roku został zwrócony chińskim władzom, a w jego miejsce powieszono replikę. Napis na dzwonie głosi: „Nadchodzi ładna pogoda i delikatny deszcz. Imperium znów cieszy się pokojem.” Nieopodal pagody znajduje się urocza fontanna.

    WIEWIÓRKI

    Na spacer do parku zabrać warto ze sobą jakieś orzeszki, gdyż w pogodne dni jest spora szansa, że spotkamy harcującą po parku rodzinę wiewiórek.

    WYPOCZYNEK

    Nic nie stoi na przeszkodzie, aby do parku zabrać ze sobą koc, suchy prowiant i urządzić sobie piknik wśród śpiewu ptaków.

    DLA DZIECI

    Jeśli macie dzieci, to z pewnością ucieszą się ze świetnego placu zabaw zbudowanego na terenie parku. Naturalne drewno jest o wiele bezpieczniejsze dla dzieci niż metalowe konstrukcje. Poza tym żaden metal nie będzie miał takiego naturalnego uroku.

    Duża ilość konstrukcji linowych pozwoli trenować chwytliwość dłoni i utrzymanie równowagi. Można się również powspinać na ścianie wspinaczkowej. Na zmęczonych czekają dwa linowe hamaki.

    Plac położony jest w parku Victoria. Będąc tam nie omieszkajcie zwiedzić całego parku wraz z fontanną czy wolierą z egzotycznymi ptakami.