Kategoria: Zamki, pałace i ruiny

30 mil na wschód od Portsmouth znajduje się zamek Arundel – przecudnej urody średniowieczne zamczysko otoczone ogromnym parkiem i zadbanymi ogrodami. Będąc z wizytą w Portsmouth odwiedzenie tego miejsca jest absolutnie konieczne.

HISTORIA

To miejsce to niemal tysiąc lat historii. Zamek Arundel położony jest na wzgórzu z pięknym widokiem na rzekę Arun. Został zbudowany przez Edwarda Wyznawcę i znamcznie zmodernizowany pod koniec XI wieku przez Rogera de Montgomery; hrabiego Arundel. Najpierw powstało motte – obronna budowla w kształcie rotundy umieszczona na wysokim, sztucznym kopcu; ponad 100 stóp powyżej suchej fosy. Następnie powstała brama wjazdowa datowana na rok 1070. W tym czasie mieszkał tu król Henryk I (1068 – 1135) wraz z małżonką – Adelizą of Louvain. Po jego śmierci wyszła ona ponownie za mąż za Williama d’Albini II (zwany też d’Aubigny); to z tego okresu pochodzi kamienna fortyfikacja motte. Następnie król Henryk II (1133 – 1189) rozpoczął budowę zamku Arundel – to za jego panowania powstały najstarsze, kamienne części budowli.

W XIII wieku zamek Arundel przeszedł z rąk d’Albini w posiadanie rodu Fitzalan; powstała w tym okresie piękna kaplica nazwana jego imieniem, a następnie w XVI wieku w ręce rodziny Howard. W międzyczasie zamek przeżył domową Wojnę Dwóch Róż z lat 1455 – 1485, podczas której starły się dwa potężne angielskie rody: Lancasterów (Róża czerwona), oraz Yorków (Róża biała).

Podczas pierwszej Angielskiej Wojny Domowej (1642 – 1646) zamek Arundel został poważnie zniszczony, podczas dwóch oblężeń; najpierw przez rojalistów którzy przejęli kontrolę nad zamkiem, a następnie przez parlamentarzystów dowodzonych przez Williama Wallera. Przez następne kilkadziesiąt lat zamek nie został odbudowany aż do roku 1718, gdy Thomas – ósmy Książę Norfolk rozpoczął częściową naprawę zamku. Remont kontynuował Charles Howard (1746 – 1815); 11 książę Norfolk znany też jako „pijany książę”.

W roku 1846 na trzy dni gościła w zamku Królowa Victoria wraz z mężem Księciem Albertem. Na tę okazję przebudowano jej sypialnię i przepiękną bibliotekę.

Widok który możecie oglądać dzisiaj, to także zasługa Henry’ego – 15 księcia Norfolk (1847 – 1917), który rozpoczął ogromny projekt renowacji posiadłości zakończony w 1900.

---

KAPLICA FITZALAN

Ufundowana w 1390 przez 4 Hrabiego Arundel kaplica do dziś służy jako miejsce pochówku książąt Norfolk. Jest przykładem gotyckiej architektury z rzeźbionym, drewnianym sklepieniem. Wewnątrz znajdują się bogato rzeźbione, kamienne grobowce. W 1879 postanowiono, że ze względu na swój historyczny charakter kaplica nie będzie protestancka, ale zachowa swój katolicki styl. Kaplicę od kościoła parafialnego oddziela bogato zdobiona w witraże szklana ściana.

OGRODY

Przyległe do zamku ogrody są tak rozległe, że warto poświęcić dla nich kilka godzin spaceru. Zachwyca zwłaszcza Collector Earl’s Garden otwarty w 2008 przez Księcia Walii. Podziwiać też możemy zadbany ogród różany. W jednej z małych budowli na terenie ogrodu znajduje się korona unoszona w powietrzu przez strumień wody.

WNĘTRZA ZAMKU I WIDOK Z ZEWNĄTRZ

Wewnątrz zamku znajdziecie wspaniale urządzone sypialnie, obrazy znanych artystów (Van Dyck, Gainsborough, Canaletto), wiele rzeźb i okazy zbroi i broni. Koniecznie trzeba też zobaczyć niesamowitą bibliotekę.

WYDARZENIA

Na terenie zamku często możemy być świadkami inscenizacji bitew, oblężeń, pokazów zabytkowych samochodów, kwiatów i innych wydarzeń. Informację o aktualnym kalendarzu imprez znajdziecie na stronie zamku.

---

KATEDRA ARUNDEL

Nieopodal zamku znajduje się rzymskokatolicka katedra Matki Bożej i św. Filipa Howarda konsekrowana w roku 1873. Na uwagę zwraca piękna rozeta nad głównym wejściem.

CENNIK – ZAMEK ARUNDEL

Zawsze aktualny cennik wejścia na zamek Arundel znajdziecie na stronie Arundel Castle.

Fort Nelson położony jest na wzgórzu Portsdown i jest jednym z pięciu (lub sześciu, jeśli liczyć również Fort Purbrook) fortów obronnych wzniesionych w tym rejonie w latach 60-tych XIX wieku, by chronić niezwykle ważną bazę morską Portsmouth. Aktualnie Fort Nelson jest częścią Królewskich Arsenałów (ang. Royal Armouries) i mieści się tam duża kolekcja artylerii, oraz zabytkowych budynków pierwszej klasy.

OPIS

Fort Nelson jest typowym fortem wielokątnym. Forty te często nazywane też są fortami Palmerstona, od nazwiska premiera ówczesnych czasów. Wokół fortu rozciąga się głęboki rów z wkopanymi trzema obronnymi kaponierami. Powyżej każdej kaponiery są umiejscowione dobrze chronione 13-to calowe moździerze. Pierwotnie wejście do fortu było dostępne przez dwa zwodzone mosty. Były tam baraki dla 172 oficerów i żołnierzy, a ewentualne próby zdobycia mostów były odpierane z  wysuniętych poza mur redanów w kształcie litery V. Duży, otwarty plac apelowy prowadził do magazynów umiejscowionych 40 stóp poniżej.

HISTORIA

---

Fort Nelson to wiktoriańska fortyfikacja z przepięknym widokiem na cieśninę Solent, oraz dolinę Meon. Jest jednym z pięciu Fortów Portsdown i prawdopodobnie jednym z najlepiej zachowanych wiktoriańskich fortec i został odrestaurowany aby najlepiej odwzorowywać jego XIX-wieczny klimat. Poza nim na liście znajdują się jeszcze forty Fareham, Wallington, Southwick, oraz Widley. Te potężne fortece umieszczone pierścieniem wokół Portsmouth chroniły miasto przed atakami zarówno z morza jak i lądu. 

Na wschodnim krańcu tych umocnień znajdują się jeszcze Reduta Crookhorn, oraz Reduta Farlington. W 1859 roku Królewska Komisja Lorda Palmerstona zdecydowała o budowie tego fortu w odległości ośmiu kilometrów od stoczni w Portsmouth w obawie przed francuską inwazją z jej nowo otwartej stoczni w Cherbourg, oddalonej zaledwie 130 km od wybrzeża Wielkiej Brytanii. Stwierdzono wówczas, że istniejące już fortyfikacje w północnej części wyspy Portsea, w dzielnicy Hilsea – tzw Hilsea Lines – są niewystarczające, gdyż Francuzi mogli wylądować w innym miejscu i drogą lądową zdobyć wzgórze Portsdown, z którego z łatwością mogliby ostrzeliwać Portsmouth.

Stocznia w Portsmouth była wówczas najważniejszą w całej Brytanii, gdzie budowało się i remontowało okręty wojenne niezbędne do ochrony królestwa. Dodatkowym atutem za budową nowego fortu miało być jego położenie na wysokim wzgórzu Portsdown Hill. W garnizonie obozować miało około 200 ochotników, dowodzonych przez oficerów regularnej armii. Jednak budowa fortu przeciągała się i fort Nelson nie był w pełni uzbrojony aż do 1890 roku, gdyż upokorzona armia francuska po porażce z Prusami w 1870 roku nie zdecydowała się zaatakować Anglii.

Nigdy nie użyte w walce forty których budowa pochłonęła fortunę wkrótce stały się nazywane „Wariactwem Palmerstona”. W 1907 roku fort Nelson został rozbrojony i przerobiony na miejsca noclegowe. W 1938 w obliczu kolejnej, drugiej wojny światowej na placu apelowym wybudowano dziesięć dużych magazynów na amunicję przeciwlotniczą. W 1950 roku fort został porzucony.

KRÓLEWSKI ARSENAŁ

Po pożarze wywołanym przez wandali w 1988 roku Ministerstwo Obrony odzyskało fort, a następnie sprzedało go Radzie Hrabstwa Hampshire za £50,000. Rada Hrabstwa odrestaurowała fort za kwotę około £3-4 miliony funtów i otwarła dla publiczności w roku 1994. Rok później fort Nelson stał się częścią Królewskich Arsenałów. W forcie mieści się duża kolekcja artylerii, wśród nich między innymi:

– The 'Boxted Bombard’ – angielska, zdobiona, żelazna bombarda z około 1450 roku, która potrafiła strzelać 60 kilogramowymi granitowymi kulami.

– The 'Dardanelles Gun’ – zwana też Wspaniałą Turecką Bombardą – to XV-wieczna bombarda oblężnicza wykuta z brązu, użyta między innymi 19 lutego 1807 roku podczas Operacji w Dardanelach, gdzie oddziały turecki ostrzelały z lądu i zatopiły dwie brytyjskie korwety, a dalszych kilka statków poważnie uszkodzono.

– Francuskie armaty polowe zdobyte podczas Bitwy pod Waterloo – ostatniej bitwy Napoleona

– Armaty z Indii i Chin

– Część słynnej irackiej superarmaty „Projekt Babilon” Saddama Husseina

– Jeden z dwóch moździerzy Mallet – zbudowanych na potrzeby wojny krymskiej z Rosją, jednak nigdy nie użyte w walce.

– Olbrzymia 200-tonowa armata umieszczona na wagonie kolejowym

Poza tym mieści się tam jeszcze wiele innych armat, w sumie ponad 350. 

 

CZASY WSPÓŁCZESNE 

Fort zajmuje powierzchnię około 77,000 m2 i czynny jest cały rok, a wejście na teren fortu jest bezpłatne, poza specjalnymi wydarzeniami. Zwiedzający mogą odkrywać tajne, podziemne tunele, bunkry na amunicję i zobaczyć jak żyło się w wiktoriańskim garnizonie, barakach, kuchni, czy szpitalu. Na terenie muzeum jest szereg pokoi multimedialnych, gdzie oprócz eksponatów można obejrzeć krótkie pokazy filmowe z historii fortu. Fort Nelson to wyjątkowe miejsce, gdzie można obejrzec armaty począwszy od średniowiecznych niszczycieli murów, aż po XX-wieczne superarmaty. Codziennie odbywają się tam wycieczki z przewodnikiem i o godzinie 13:00 można na żywo obejrzec wystrzał z 25 funtowej haubicy. „Kawiarnia 1871” na terenie fortu serwuje napoje, przekąski, ciasta i lekkie obiady przez cały dzień.

---

Co warto zobaczyć w okolicach Fort Nelson?

Oprócz samego fortu, w okolicy znajduje się wiele innych miejsc wartych zobaczenia. Oto kilka z nich:

1. Portsmouth Historic Dockyard: To kompleks muzealny, który obejmuje wiele fascynujących atrakcji, takich jak brytyjski okręt wojenny HMS Victory, na którym Nelson dowodził podczas bitwy pod Trafalgarem, oraz okręt-muzeum Mary Rose, który zatonął w 1545 roku i został wydobyty w 1982 roku.
2. Portsmouth Spinnaker Tower: To wysoka wieża widokowa, która oferuje panoramiczne widoki na miasto Portsmouth, okoliczne tereny i Morze Angielskie. Ze szklanej platformy widokowej można podziwiać piękno okolicy z wysokości.
3. D-Day Story: To muzeum poświęcone inwazji aliantów w Normandii w czasie II wojny światowej. Prezentuje ono historię i znaczenie tego kluczowego momentu w historii, a także opowiada o życiu ludzi, którzy w nim uczestniczyli.
4. Southsea Castle: To zabytkowy fort w miejscowości Southsea, który został zbudowany w XVI wieku. Jest to ciekawe miejsce do zwiedzania i oferuje piękne widoki na Morze Angielskie.

Te atrakcje w okolicy Fort Nelson są tylko niektórymi z wielu miejsc, które warto zobaczyć podczas pobytu w tej części Anglii. Bogata historia, fascynujące muzea i malownicze krajobrazy zapewnią niezapomniane wrażenia dla każdego odwiedzającego.

Więcej informacji

Więcej informacji znajdziecie na stronach Royal Armouries.

Zamek Portchester jest średniowieczną budowlą, ale powstałą na pozostałościach znacznie starszego rzymskiego fortu. Założony prawdopodobnie pod koniec jedenastego stulecia był ulubioną myśliwską bazą wypadową króla Jana bez ziemi (ang. John the Lackland). Podczas pierwszej wojny baronów zamek Portchester był oblegany i został przejęty przez Francuzów w 1216.

Jednak już wkrótce potem wrócił pod kontrolę Brytyjskiej Korony. Położony jest wgłębi zatoki Portsmouth Harbour. W średniowieczu Portchester był ważnym portem i to właśnie z tego portu kilkukrotnie wyruszała brytyjska flota na podboje Francji. W obawie przed francuską inwazją na początku XIV wieku król Edward II przeznaczył £1100 na naprawę i umocnienia zamku. W późniejszym okresie zamek pełnił rolę więzienia.

Dziś zamek jest otwarty dla zwiedzających przez cały rok. W południowo-wschodniej części fortu znajduje się także kościół St. Mary’s w stylu normandzkim należący do anglikańskiej diecezji w Portsmouth.

ZAMEK PORTCHESTER – JAK DOJECHAĆ

Zamek znajduje się zaledwie 7 mil od centrum Portsmouth.

CENNIK

Wejście na plac wewnątrz murów fortu i do kościoła jest bezpłatne. Wejście na dziedziniec zamku i na wieżę jest odpłatne.

Godziny otwarcia zamku zależne są od pór roku. Aktualny cennik i godziny otwarcia znajdziesz na stronie internetowej zamku.

Zamek Portchester należy do grupy zabytków „English Heritage”. Na stronie internetowej każdego zabytku z tej grupy możemy kupić bilet dziewięcio- lub szesnastodniowy dniowy, albo roczny karnet na wszystkie zabytki „English Heritage”.

POWSTANIE FORTU

Pierwsze wzmianki o forcie w tym miejscu pochodzą z rzymskiej księgi: Notitia Dignitatum – to dokument z czasów późnego rzymskiego imperium (ok V wieku) ilustrujący szczegóły administracji wschodniego i zachodniego Imperium. Niestety na temat tego dokumentu niewiele jest wzmianek w języku polskim, dlatego zainteresowanych odsyłam do angielskiej Wikipedii. Za czasów rzymskich fort nosił nazwę Portus Adurni. 

Dziś są to najlepiej zachowane ruiny rzymskiego fortu na północ od Alp. Portus Adurni stanowił część łańcucha potężnych fortec i stacji sygnalizacyjnych po obu stronach kanału La Manche (oraz na wschodnich wybrzeżach Anglii) znanego jako Saxon Shore. Fortece chroniły południowe wybrzeże Anglii przed rajdami saksońskich piratów.

---

Fort zbudowany jest na podstawie kwadratu i zajmuje powierzchnię 9 akrów (ok 36 tys. m²). Wokół fortu wznosi się wysoki na 6 metrów mur o grubości 3 m zbudowany z krzemienia i płyt wapiennych. Kwadratowe forty były bardzo popularne w III wieku naszej ery. Dwie główne bramy znajdują się po wschodniej i zachodniej stronie. Od północy jest też w murze mała furtka.

Nie jest pewne kto zbudował Portus Adurni. Możliwe że zrobił to w latach 285 – 290 zbuntowany przeciwko Imperium Karauzjusz (Marcus Aurelius Mausaeus Carausius) który ogłosił się Cesarzem (na przełomie 286 i 287 n.e.) po tym, gdy zbudował flotę do walki z frankońskimi i saksońskimi piratami. Port przeszedł we władanie Rzymu po zamordowaniu Karauzjusza w 293.

Archeologowie są zdania, że fort został opuszczony na krótko po jego ukończeniu i bywały okresy że przez długi czas fort był niezamieszkany. Pozostał on jednak atrakcyjny dla Anglosasów ze względu na położenie i wytrzymałe mury – powstał później na terenie fortu normandzki zamek, a następnie średniowieczny pałac. Za czasów króla Edwarda Starszego fort wszedł do sieci umocnień nazywanych Burh, jako ochrona przed najazdami Wikingów. W czasie wojen napoleońskich zamek Portchester posłużył za więzienie.

Strony: 1 2 3 4